Αλέξανδρος Σιδέρης
Ο πόνος είναι μια νευροανοσολογική κατάσταση, στην οποία τα ανοσοκύτταρα αλληλεπιδρούν με το σωματοαισθητικό σύστημα, συμβάλλοντας όχι μόνο στην έναρξη και ευαισθητοποίηση του πόνου αλλά και στην αποκατάστασή του. Η τροποποίηση του πόνου περιλαμβάνει πολύπλοκες νευροανοσολογικές αλληλεπιδράσεις, με τα ανοσοκύτταρα να διαδραματίζουν διττό ρόλο τόσο ως εκλυτικοί παράγοντες όσο και ως ρυθμιστές του πόνου. Η βαθύτερη κατανόηση αυτών των μηχανισμών ανοίγει νέους θεραπευτικούς δρόμους, αναδεικνύοντας τη δυνατότητα στόχευσης των ανοσολογικών οδών για την πρόληψη και διαχείριση του χρόνιου πόνου, ιδιαίτερα στις ρευματικές παθήσεις.
Κοινώς... οι ασθενεις σας που πονούν μακροχρόνια, ειδικά αν πασχουν από αυτοάνοσα νοσήματα, δεν εχουν σχεδόν ποτέ γραμμική σχέση ο πόνος και και η νοσος τους... ανάλογα με παραγοντες όπως η ευερεθιστοτητα (πόσο εύκολα πονάει ο ασθενής), η σοβαρότητα (πόσο σημαντικό ειναι για τον ασθενή το σύμπτωμα), η πορεία του πόνου εξαρταται από το πώς αντιλαμβανεται το "σύστημα" του κάθε ασθενούς τα εκλυτικά ερεθίσματα... ο πόνος των ασθενών ΔΕΝ εξαρταται από τη νόσο αλλά κυρίως από το πόσο ευερεθιστο είναι το ανοσοποιητικό και το αυτόνομο σύστημα.
Η συμβουλή του φυσικοθεραπευτή είναι μέγιστης σημασίας για τη έκβαση του πόνου...
Η κινητικότητα δεν πρέπει για κανενα λογο να παραμελείται
Η γνώση της παθοφυσιολογίας του ρευματικού νοσήματος καθορίζει την έκβαση του επώδυνου συνδρόμου
Οι ίδιοι μηχανισμοί που προκαλούν πόνο, υπό προϋποθέσεις αναστέλλουν τον πόνο
https://t.co/n8pnwZKAfj
Loading...