Αλέκα Λέπουρα
Ο όρος "Functional Therapy" χρησιμοποιείται ευρέως στην έρευνα για παιδιά με Εγκεφαλική Παράλυση, χωρίς όμως να υπάρχει κοινά αποδεκτός ορισμός. Τελικά τι ακριβώς σημαίνει "Λειτουργική Θεραπεία" ?
Σύμφωνα με Ολλανδικές Κατευθυντήριες Οδηγίες, μια παρέμβαση θεωρείται πραγματικά λειτουργική όταν είναι:
1. Goal-directed (στοχοκατευθυνόμενη)
Έχει συγκεκριμένους στόχους και δεν αφορούν απλά μια κίνηση και οι έχουν τεθεί μαζί με το παιδί και την οικογένεια.
2. Βασισμένη στη δραστηριότητα και τη συμμετοχή (ICF-CY)
Οι στόχοι αφορούν πράγματα που το παιδί κάνει στην καθημερινότητά του.
3. Task-specific (επικεντρωμένη σε δραστηριότητα)
Το παιδί εξασκείται στις δραστηριότητες που θέλει να βελτιώσει.
4. Active involvement (ενεργητική συμμετοχή)
Το παιδί συμμετέχει ενεργά και βρίσκει λύσεις μόνο του, αντί να "το κινεί" συνεχώς ο θεραπευτής.
5. Focus on functionality, not normality (προσανατολισμένη στη λειτουργικότητα)
Μας ενδιαφέρει να πετύχει τη δραστηριότητα και όχι να κινείται "τέλεια" ή "φυσιολογικά".
6. Context-specific (εφαρμοζόμενη σε πραγματικά περιβάλλοντα)
Η παρέμβαση έχει άμεση σχέση με το περιβάλλον στο οποίο αλληλεπιδρά το παιδί (σπίτι, σχολείο, παιχνίδι κτλ.).
Σύμφωνα λοιπόν με την συστηματική ανασκόπηση των Geijen et al. (2020) (https://doi.org/10.1080/01942638.2019.1664703) οι περισσότερες μελέτες σε παιδιά με ΕΠ, ενώ χρησιμοποιούσαν τον όρο "λειτουργική θεραπεία" δεν περιέγραφαν στην πραγματικότητα τα παραπάνω στοιχεία. Κάποιες μάλιστα δεν περιέγραφαν κανένα απολύτως! Οι ερευνητές έβρισκαν πιο συχνά αναφορά στους παρακάτω όρους:
✔ στόχους (goal-directed)
✔ δραστηριότητες και συμμετοχή (ICF)
✔ context-specific παρέμβαση
Αλλά ακόμη και αυτά συχνά περιγράφονταν ασαφώς ή διαφορετικά από μελέτη σε μελέτη.
Εν τέλει, σε αυτό που κατέληξαν οι ερευνητές είναι ότι δεν υπάρχει διεθνής συμφωνία για το τι ακριβώς σημαίνει "Functional Therapy".
Κλινικά όμως αντιλαμβανόμαστε ότι:
Η Λειτουργική Θεραπεία δεν είναι απλώς:
❌ να κάνουμε λειτουργικές ασκήσεις
ή
❌ να δουλεύουμε βάδιση, ντύσιμο ή σκάλες.
Είναι μια φιλοσοφία παρέμβασης που περιλαμβάνει:
στόχους που έχουν νόημα για το παιδί,
εξάσκηση πραγματικών δραστηριοτήτων,
ενεργή συμμετοχή του παιδιού,
παρέμβαση μέσα στο φυσικό περιβάλλον,
έμφαση στην επιτυχία της δραστηριότητας και όχι στην "τέλεια" κίνηση.
Άραγε, εφαρμόζουμε κλινικά αυτό που ονοματίζουμε ως λειτουργική φυσικοθεραπεία?
Loading...